Ana Sayfa EDEBİYAT

EDEBİYAT

EDEBİYAT

ANNEMİN ÖFKESİ

Annem yavrum dedi bana Bu sene ortaokula Başlayacaksın Sıkı çalış, iyi not al Kazan düzgün bir liseyi Öğrenmek olsun amacın Hiç düşünme fakirliği Anne dedim güzel annem Bizim köyde okul yok ki Ne yapmalı ne etmeli Aladağ’a mı gitmeli? Annem dedi kuzum yavrum Gidiver hem ne olacak? Sen hele öğrenmek iste Devlet baba...

YARINLARA KADAR

Caddeler sizin olsun mösyöler madamlar Ya da utancı yüzyılımızın ve burjuvazinin Sonradan görme kültürsüz ayıları Sizin olsun kazıkçı mağazalarıyla Parlak ışıklı kültürsüz boş caddeleriniz Bizimdir temizlik aracı yollanmayan Lambalarını çocuklarımızın patlattığı Ya da sizin sürüklediğiniz cehennemini Fazla aydınlık bulan genç serserilerimizin Ya da çözülmesine uğraşılmayan dahi Bir küçük arızayla...

Zincir

Şimdi bir sakin duldadayız Daha kopmadı Büyük fırtınamız Kopacak elbet ki ne kopacak Yer yerinden oynayacak Dilinde saldırgan küfrüyle Yenmek için bir avuç pisliğin Yenmek için vahşi lanetini Yenmek için bu üstümüze gelen Adi ordularını Şimdi ele tedbir Göze kararlılık Bize bitmek bilmeyen bir çaba gerek Saldırdı bize Çekti sustalısını Çekti hem de...

Biz Kimiz?